Życzenia z okazji Tytularnego Święta Księży Chrystusowców przypadającego w Uroczystość Chrystusa Króla
Na początku chcemy szczerze podziękować Księżom Chrystusowcom posługującym w Stanach Zjednoczonych. Dzięki Waszej obecności i codziennej pracy Polonia tutaj, tak daleko od domu, nie traci więzi z wiarą, językiem i polską tradycją. Doceniamy Waszą wytrwałość i gotowość towarzyszenia nam w różnych momentach życia – i tych radosnych, i tych trudniejszych. Wasza posługa naprawdę ma znaczenie, bo pomaga nam czuć się częścią wspólnoty, nawet jeśli mieszkamy tysiące kilometrów od ojczyzny.
Ze szczególną wdzięcznością myślimy o księdzu Jacku, który dla naszej polskiej wspólnoty w Atlancie stał się kimś więcej niż tylko duszpasterzem. Jego kazania są spokojne, mądre i poruszające – takie, które zostają w pamięci na długo i naprawdę pomagają patrzeć na codzienność w świetle Ewangelii. Widać, że ksiądz Jacek rozumie, z czym mierzymy się jako emigranci: tęsknotę, niepewność, ale też radości i małe zwycięstwa dnia codziennego. Dzięki temu czujemy, że jesteśmy słuchani i prowadzeni z troską i sercem. Jesteśmy wdzięczni za jego obecność przed Mszą, za cierpliwość w konfesjonale, za katechezę dzieci oraz za promowanie patriotyzmu. Takie proste gesty dają nam poczucie bliskości Kościoła i pomagają odnaleźć spokój w pędzie życia.
Księże Jacku – życzymy Ci dużo siły, pokoju serca i radości z tego, co robisz każdego dnia. Niech ludzie, których spotykasz na swojej drodze, będą dla Ciebie życzliwi i wdzięczni za Twoją obecność i posługę, która prowadzi nas ku wieczności.
Robert Zajkowski, Rada Apostolatu, Atlanta, 18 listopada, 2025
Księża Chrystusowcy w Atlancie
1. Ks. Kazimierz Jasiński, SCh 1989-1992
Zaczął odprawiać niedzielne msze w języku polskim, najpierw w kościele św. Tomasza More’a w Decatur, a następnie w sanktuarium Niepokalanego Poczęcia w Atlancie. Jednak pomimo przychylnego nastawienia arcybiskupa i wysiłków księdza Kazimierza, który wcześniej dokonał zakupu pięknego kościoła dla Polonii w Pompano Beach, FL, nie udało się wówczas rozwinąć działalności Apostolatu. Jedną z przyczyn tego stanu rzeczy był fakt, że społeczność polska przenosiła się na przedmieścia miasta. Po trzech latach Zgromadzenie wycofało swojego księdza z Atlanty.
2. Ks. Stanisław Drzał, SCh 2000- 2004
Rozpoczął odprawiać Msze w języku polskim najpierw w kościele św. Wawrzyńca a po dwóch latach w nowo wybudowanym kościele św. Marguerite w Lawrenceville. Zmagał się z cukrzycą, bardzo dużo cierpiał, był skromny. Zawsze nowo przybyłych Polaków witał w kościele z wielką radością. Zapoczątkował zabawy pod kościołem, Bal Kotylionowy na ostatki. Bardzo lubił odwiedzać parafian, święcić ich domy oraz raczyć się domowym obiadem.
3. Ks. Janusz Zych, SCh 2004 – 2009
Inicjator Jasełek, chóru dziecięcego i chóru dorosłego. Zainicjował robienie baranków, palm oraz malowanie pisanek. Wprowadził biuletyn w życie Apostolatu. Wrażliwy na piękno muzyki i liturgii, jego kazania dotykały serca. Miał bardzo dobry kontakt z parafianami, dużo się z nimi spotykał i chętnie był zapraszany.
4. Ks. Marek Cieśla, SCh 2009 – 2010
Wznowił Polską Wigilię z „prawdziwym” Świętym Mikołajem i prezentami dla dzieci, wspierał teatr Jasełkowy. Organizował Majówki nad pobliskim jeziorem. Głosił bardzo interesujące kazania, rozmawiał po angielsku bez akcentu, wspaniałym byłby proboszczem całej parafii nie tylko Apostolatu. Był praktyczny, bardzo zorganizowany, dobry biznesman, zainicjował Festiwal Pierogowy, który jest teraz dumą Apostolatu i źródłem podstawowego dochodu. Optymistyczny, miły, promieniujący uśmiechem i bardzo przychylny dla wszystkich, lubił żartować i był bezkonfliktowy.
5. Ks. Piotr Nowacki, SCh 2010 – 2014
Za niego dokonała się intronizacja Chrystusa Króla w naszej wspólnocie. Udzielał się w Polskiej Szkole i Polskim Klubie. Dzieci bardzo go lubiły i miał bardzo dobry kontakt z młodzieżą, grał z nimi w piłkę. Kontynuował dzieło ks. Marka, czyli Festiwal Pierogowy, na którym był gospodarzem i współorganizatorem, nie tylko będąc w pięknym stroju regionalnym, ale i był duszą towarzystwa, zakasał rękawy i pomagał, gdzie tylko mógł. Był bardzo uczynny i lubił tańczyć, chętnie wybierał się z parafianami na Cruise.
6. Ks. Ryszard Czerniak, SCh 2014 – 2015
Odprawiał swoją pokutę w Apostolacie. Głosił dobre kazania dla dzieci, dawał krzyżówki do rozwiązania po Mszy i cukierki dla maluchów. Chętnie przyjmował zaproszenia na kolędę. Lubił koty i dobrze zjeść. Miał swój taki specyficzny żart, ale był miły, ciepły, serdeczny. Uwielbiał podróżować i jak tylko mógł to udawał się w góry, do Chicago czy Baltimore.
7. Ks. Wieslaw Berdowicz, SCh 2015 – 2021
Przeniósł zarządzenie finansowe Apostolatu do Archidiecezjalnego SAS. Otwarty na pomoc i potrzeby parafian w pandemii, odprawiał Msze na zewnątrz kościoła jak również po domach; pandemia nie przestraszyła jego posługi kapłańskiej i w 2020 roku odbyła się I Komunia Święta. Bezkonfliktowy, był bardzo spokojny, przychylny ludziom i uśmiechnięty. Lubił dobre piwo, dobre jedzenie i swoimi kawałami rozbawiać towarzystwo. Dalej interesuje się Polonią w Atlancie.
8. Ks. Robert Wojsław, SCh 2021-2023
Chciał bardzo dużo zrobić dla Apostolatu i wychodził z mnóstwem inicjatyw. Z własnych oszczędności kupił grilla, aby zachęcić do zorganizowania ponownie Festiwalu. Był całkowicie oddany dla Apostolatu. Był najbliżej Boga, jego kazania były trudne do zrozumienia, ale bardzo treściwe. Zawsze skupiony na modlitwie i nie pozwalał nikomu przeszkadzać, gdy widział, że ktoś się modli. Lubił spokój i ciszę przed Mszą. Kochał oprawę muzyczną Mszy św. sam prowadził wielbienie Boga śpiewem. Lubił muzykę klasyczną, dobre jedzenie i cenił sobie niezależność, a przy tym był bardzo skromny, nigdy nie narzekał na bardzo proste warunki mieszkaniowe.
9. Ks. Sławomir Murawka, SCh 2023-2024
Miał dużo planów, zamiarów, chciał przenieść Apostolat z Lawrenceville do bogatszego Norcross, ale wątłe zdrowie nie pozwoliło mu tych planów zrealizować. Często odwiedzał Polską Szkołę, której lokalizację ponownie pomógł przenieść do Mary Our Queen, Norcross. Uświetniał w Szkole Polskiej, spotkania z dziećmi i młodzieżą wspólnym śpiewem i graniem na gitarze nie tylko pieśni religijnych, ale i świeckich. Pouczał podczas homilii na czym polega Eucharystia, spowiedź i wyjaśniał części Mszy świętej. Ulepszył tygodniowe wydawanie Biuletynu, dzieląc się na ich łamach własnymi przemyśleniami o życiu i wierze. Chętnie przyjmował zaproszenia na „kominek”. Kochał muzykę, cognac, polowania, uwielbiał jeździć Harley’em i podróżować po Ameryce. Lubił kolekcjonować zegarki.
10. Ks. Jacek Nowak, SCh 2025 –
Zapoczątkował celebrację 3-Maja skupiającą wszystkie organizacje Polonijne i Majówkę na zewnątrz kościoła. W tym roku celebracja była połączona z Jubileuszem25-lecia stałego duszpasterstwa polskiego w Archidiecezji Atlanta. Rozpoczął katechezę w Szkole Polskiej oraz jako pierwszy kapłan przygotowuje młodzież do Sakramentu Bierzmowania. Wspiera wszystkie grupy modlitewne informując parafię o nich w Biuletynie, jest pierwszym kapłanem, który regularnie uczestniczy w miesięcznych Spotkaniach ze Świętymi oraz Grupie Modlitewnej Rodzin. Lubi góry, podróże i teksańskie potrawy. Chce regularnie organizować pielgrzymki w naszym Apostolacie do świętych miejsc. Zainspirował i nadzorował, kolejny już Festiwal Pierogów, który przyniósł dochód ponad 57k, włączył też Apostolat do ParishSOFT. Jest punktualny i przygotowany na Mszę; jest wszędzie i służy wszystkim. Zawsze jest chętny do udzielania sakramentów bez zbędnych formalności. Co najmniej zrobił 3 pogrzeby „pro-bono”, ponieważ osoby nie miały pieniędzy na pochówek. Wyrozumiały i otwarty na różne sugestie jak uczczenie Płomienia Miłości.